Belde, Mekke. (Mahmud Çanga, Kur’an Kelimelerin Anahtarı, Timaş,  s. 389.)

قَرْيَة: Hem insanların toplandıkları yere hem de o insanların kendilerine denir. Bu kelime onların her birisi için de kullanılır. Allah buyurur ki:

 وَاسْأَلِ الْقَرْيَةَ

 Karyeye sor (12/Yûsuf 82). Müfessirlerin çoğuna göre âyetin anlamı; “Şehir halkına sor” şeklindedir. Bazılarına göre ise âyette geçen الْقَرْيَة kelimesinden kasıt halkın bizzat kendisidir.

 قَرَيْتُ الضَّيْفَ قِرىً: Misafir ağırladım.

 قَرَى الشَّيْءَ فيِ فَمِهِ: Bir şeyi ağzında topladı.

 قُرْيَانُ اْلمَاءِ: Suyun toplandığı yer. (Rağıb El-İsfahani, Müfredat Kur’an Kavramları Sözlüğü)

Arapça’da  Türkçe’de olduğu gibi, yaşanılan yer/yaşam yerleri için değişik kelimeler kullanılmıştır. Burada da Karye olarak geçmiştir. [Fatma Serap Karamollaoğlu, “Meal Şerhi 7”, You Tube (16 Kasım 2023),  00:08:18-00:20:26.] 

        Bu kelime Kur’ân-ı Kerîm’de, Mekke ve Kudüs dahil olmak üzere büyük şehirler için de kullanılmaktadır. (Abdullah Aydemir, “Ashabül Karye”, Türkiye Diyanet  Vakfı İslam Ansiklopedisi, s. 3 :468.)

       Şehir veya köy diye tercüme edilen “Karye” veya “kırye” insanların toplandığı yer mânâsına gelip “kurâ” kelimesinden alınmıştır. Bakara Süresi 58. Ayette geçen “Karye”  den maksat, Beyt-i Makdis; yani Kudus’tür. (İsmail Hakkı Bursevi, Rûhu’l Beyan Kur’an Meali ve Tefsiri s. 401.)