Haber vermek, bildirmek, bildirmesini istemek, haber vermesini taleb etmek, haber, vakia, hadise, peygamber, nübüvvet, peygamberlik.

نَبَأ kavramı, büyük fayda sağlayan kendisiyle ilim veya zannı galip oluşan haberdir. Aslında bu üç özelliği taşımayan habere نَبَأ adı verilmez. نَبَأ diye tanımlanan haberin hakkı yalandan arınmış olmasıdır. Mütevatir haber, yüce Allah’ın haber vermesi ve Hz. Peygamberin (sav) haber vermesi gibi. نَبِيّ kavramının dilbilgisi açısından mef’ûl anlamında kullanılmış olması da doğrudur. نَبْأَة ise, gizli, alçak ses demektir. (Rağıb El-İsfahani, Müfredat Kur’an Kavramları Sözlüğü )

‘Nebe’ kendisiyle ilim meydana gelen, çok faydalı ve önemli haber demektir. (Hüseyin k. Ece, İslam’ın Temel Kavramları, s. 488. )

Yüksek olmak ve haber vermek anlamındaki “n-b-e” kökünden türeyen nebi (çoğulu enbiya) sözlükte, haber veren, yüksek ve düz olmayan yer, çok ve geniş yol demektir. Terim olarak Allah’ın, dini kuralarını, emir ve yasaklarını, öğüt ve tavsiyelerini insanlara bildirmesi için görevlendirdiği insanlara denir. (Fikret Karaman-İsmail Karagöz, Dini Kavramlar Sözlüğü, s. 520.)

‘Nebi’, önemli ve faydalı, aynı zamanda sağlam bir haber getiren elçi demektir. bazılarına göre nebi kelimesi, yükseklik anlamına gelen ‘nübüvvet’ kelimesinden türemiştir. buna göre ‘nebi’, her bakımdan yüksek bir makam sahibi, insanlara doğru ve önemli haber getiren kimse demektir. (Hüseyin K. Ece, İslam’ın Temel Kavramları, s. 488.)

Haber mânasına gelen nebe’ kelimesi çoğul sîgasıyla (enbâ’) birlikte yirmi dokuz âyette yer almakta, kökünü oluşturan nübûet ile (nübüvvet) bundan türemiş fiiller elli altı, nebi kelimesi de cemî sîgalarıyla (nebiyyûn, enbiyâ) seksen yerde geçmektedir. Hz. Peygamber’in Allah’tan vahiy yoluyla aldığı haberlerden oluşan Kur’an, insanların işlediği bütün fiillerin kaydedildiğini ve bunların âhirette kendilerine bildirileceğini açıklayarak haberin gerçeğe uygun olması gerektiğine işaret etmiş (et-Tevbe 9/94; Muhammed 47/21; el-Hucurât 49/6), insanın ibret alması için geçmiş milletlerden ilâhî emirlere uyanların veya uymayanların âkıbetlerine dair haberleri nakletmek suretiyle hakikatin keşfedilmesinde haberin oynadığı role dikkat çekmiştir. Böylece onu önemli bir bilgi kaynağı kabul etmiş, özellikle gayba dair haberlerin sağlam bir kaynağa dayandırılması gerektiğini vurgulamıştır. (Yusuf Şevki Yavuz, “Haber”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi s. 14 : 346.)