يَوْم Zaman olarak güneşin doğması ile batması arasındaki süreyi ifâde eder. Kimi zaman da, süre dikkate alınmaksızın herhangi bir zaman dilimini anlatır. (Rağıb El-İsfahani, Müfredat Kur’an Kavramları Sözlüğü)

Sözlükte “kısa veya uzun vakit, az ya da çok süren bölünebilir müddet” gibi anlamlara gelen zaman örfte altı ayı aşmayan bir süre için kullanıldığı belirtilir. (İlhan Kutluer, “ Yevm”,  Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, s.  44 : 113/ 114.)

Kur’an’da yevm kelimesi yirmi dört saatlik tam gün anlamının yanı sıra süre kaydı olmaksızın zaman dilimi anlamında da kullanılır. Kıyamet ve ahirete dair âyetlerde “ kıyamet günü, son gün, hesap günü, ayırım günü, din günü” gibi ifadeler çok sık geçer. Göklerin ve yerin yaratılışıyla ilgili âyetlerdeki yevm kelimesinden çok uzun süreli kozmolojik evrelerin kastedildiği anlaşılmaktadır. Nitekim Secde Suresinde (32/4-5) kozmik yaratılıştan bahseden açıklamanın ardından gelen “sizin saydıklarınıza göre bin yıl tutan bir gün” sözü de bunu göstermektedir. Başka bir âyette de meleklerin Allah’a yükselişinin “ miktarı elli bin yıl” tutan bir gün aldığı bildirilir. (el-Hac 22/47 ayrıca el-Mearic 70/1-4) Kur’an’da bir tam gün namaz vakitleriyle de ilişkilendirilerek sabah ( Nur24/58),  öğle ( Rum 30/18), gün ortası (el- Bakara 2/238), ikindi, (el-ASR 103/1), akşam (er-Rum 30/17), yatsı (en-Nur 24/58), gibi zaman dilimlerine ayrılır. (İlhan Kutluer, “Yevm”,  Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi, s.  44 : 113/114.)

Çoğulu “eyyam" olan ve Arap gramerinde bir zaman dilimine alem olan "yevm/gün" kelimesi, çeşitli manalarda kullanılmıştır. Genel manada "mutlak vakit" anlamında kullanılan bu kelime, hakiki ve mecazi manalara hamledilerek isti'mal edilmiştir. Gecenin zıddı olan "en-Nehar/gündüz" kelimesinin karşılığında hakiki, diğer kullanımlardaki manaları ise mecazidir. Ancak yevm kelimesi hakiki manada kullanılırken ihtiva ettiği süreye göre farklılık arz eder. İkinci fecrin doğuşundan güneşin batmasına kadar devam eden süreye şer'i gün ve güneşin doğuşundan batmasına kadarki geçen süreye de örfi gün denildiği gibi. Aynı zamanda gece ve gündüzün toplamı için de “yevm" denildiği olmuştur.

Yukarıda "yevm" lafzının genel manada kullanıldığında mutlak vakit ifade ettiğini belirtmiştik. Kur'an'da bunun örneklerini bolca görmek mümkündür. Mesela, "Maliki Yevmi 'd-Din/Din gününün sahibi" ayetinde geçen "yevm" kavramı burada, ''gündüz, gece, yirmi dört saatlik tam birgün" gibi bir zaman dilimiyle kayıtlı olmayıp; "gün, ay: yıl, asır, devir” gibi biljnen veya bilinmeyen her hangi bir zaman birimini ifade etmektedir. Kur'an ifadesinde bu lafzın, aynı zamanda "ni 'met, bela ve musibet" manalarında da kullanıldığı görülmektedir. Mesela; müfesirler, "Ve Zekkirhum bi Eyyamillah/Onlara, Allahın günlerini de hatırlat" ayetinde geçen "Eyyamillah" tabirinin, "rahmet-azab, ni 'met, bela ve musibet" manalarma geldiğini bildirmektedirler, Kur'an'da, "yevm" kelimesinin zaman birimi manasındaki kullanımı iki açıdan değerlendirilebilir. Bazı ayetlerde bu lafız, dünya hayatıyla ilgili, bilinen bir zaman dilimine tekabül ederken; çoğunlukla, süresi kesin bilinmeyen uhrevi hayat ile ilgili zaman kavramı karşılığında kullanılmıştır.

Her iki durumda da "yevm" lafzı, genellikle dünya veya ahiret ile ilgili kavramlara izafe edilmiştir. Yani Kur'an, bu lafzı, bir yandan "Yevme Huneyn" şeklinde kullanarak dünya hayatındaki zamana (güne) atf ederken, diğer taraftan "Yevmu '1-Kıyame, Yevmu '1-Ba 's, Yevmu 'l-Ahir" gibi , kullanımlarıyla ahiret hayatındaki süreye hamletmiştir. Böylece "yevm'' ya normal bir dünya gününü veya ahiret gününü ifade etmektedir. Aynı zamanda "yevm" kavramının yalın olarak (izafetsiz) dünya ve ahiret hayatı ile ilgili kullanımları da Kur'an'da mevcuttur. Uhrevi hayata atfedilen manasıyla "yevm", alimlere göre kıyametin başlamasından, cennet ve cehennemliklerin yerlerine yerleşmelerine kadarki geçen süreye verilen addır.